Nebulizacja i nebulizatory.

Choroby układu oddechowego i uciążliwe dolegliwości z jego strony są bardzo powszechne i dotykają nawet najmłodszych pacjentów. Duże zanieczyszczenie powietrza w miastach, życie wśród spalin, palenie tytoniu i mała aktywność fizyczna sprawiają, że nasze oskrzela i płuca nie zawsze potrafią nadążyć z samoistnym oczyszczaniem. Zalegające osady po substancjach smolistych i wdychane toksyny prowadzą często do powikłań, w wyniku których pęcherzyki płucne zaczyna toczyć infekcja. Dużym problemem jest stosunkowo nowa choroba, ogólnie zwana alergią- pierwszy raz zauważona przez Clemensa von Pirqueta w 1906 roku, jako pewien rodzaj zaburzenia w funkcjonowaniu ciała, a szerzej opisana w latach 60-tych XX wieku. Alergia to szereg objawów wynikających z reakcji immunologicznej na patogen znajdujący się w otoczeniu, czyli nadwrażliwość której efektem jest powstanie swoistych przeciwciał dających objawy chorobowe (kaszel, katar, zmiany skórne, wstrząs anafilaktyczny, a w skrajnych przypadkach śmierć).Oprócz wspomnianych wyżej chorób istnieją także te, które są wywołane przez bakterie, wirusy, nieleczone infekcje (których powikłaniem może być astma oskrzelowa, czyli dychawica) i uwarunkowania genetyczne.


 Rozwój medycyny i postęp techniczny pozwolił na głębokie zbadanie przyczyn chorób układu oddechowego oraz unowocześnienie dotąd stosowanych leków. Przez lata pacjenci byli leczeni specyfikami przyjmowanymi doustnie, co z kolei obciążało układ pokarmowy, a czasem prowadziło do nieprzyjemnych skutków ubocznych. Kolejnym krokiem było wynalezienie inhalatorów wymagających dawniej regularnych wizyt w placówce medycznej, co znacznie obniżało skuteczność terapii ze względu na duże odstępy czasowe poszczególnych sesji.


Wiele lat badań i unowocześniania sprzętów do wziewnego przyjmowania substancji leczniczych zaowocowały powstaniem nebulizatorów, które każdy chory może stosować we własnym domu, bez nadzoru medycznego. Nebulizator to niewielkie i poręczne urządzenie rozpylające odpowiednią dawkę leku. Zasada jego stosowania jest prosta- każdy z nich jest wyposażony w ustnik (lub maskę), który należy umieścić w ustach i wykonywać kolejno głębsze wdechy (maskę trzeba przyłożyć tak, aby obejmowała również nos). Od tradycyjnych inhalatorów różnią się tym, że medykament nie jest podawany w postaci gorących oparów, a rozpylany do mikroskopijnej mgiełki, która nie powoduje odruchu obronnego. Oznacza to, że po zaaplikowaniu leku chory nie ma uczucia ciała obcego w drogach oddechowych i związanego z tym dyskomfortem. Nebulizacja ma za zadanie wprowadzić odpowiednią dawkę leku bezpośrednio do miejsca, w którym toczy się choroba. Miejsce, w którym lekarstwo zostaje wchłaniane zmienia się w zależności od wielkości rozpylonych kropel. Dla oskrzeli i tchawicy ich rozmiar waha się między 2 a 5 um, natomiast do płuc docierają te o wielkości 0,5-2 um. Substancje lecznicze podawane w formie aerozolu to przeważnie leki mukolityczne, rozszerzające drogi oddechowe, przeciwzapalne, a także zwykła sól fizjologiczna.


 Ogromną zaletą nebulizacji jest rzadkie występowanie powikłań właśnie ze względu na niskie dawki specyfiku przyjmowanego bezpośrednio do miejsca chorobowego. Gaz, czyli nośnik dzięki któremu lek jest wprowadzany do organizmu to tlen, lub sprężone powietrze. Oba sposoby są w pełni bezpieczne dla pacjenta i nie powodują żadnych dolegliwości, zatem mogą być z powodzeniem stosowane u każdego chorego, bez względu na wiek. Dużym plusem tej terapii jest łatwość aplikacji leku, która nie wymaga skomplikowanych czynności. Nebulizatory mają także swoje małe, poręczne odpowiedniki, które można zabrać ze sobą w kieszeni i w razie potrzeby zaaplikować lek w każdej sytuacji.

 

Data dodania: 16.01.2014

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel